اوليه يا هستهء متكاثفى كه از نطفهء زايندهء بدن جسمانى باشد درست شود . صفحهء 243 : اما شرط سوم كه سنخيت و تناسب با محيط بعدى باشد ، چون محيط بعدى ادامهء همان محيط قبلى است و در آنجا به اصطلاح اديان مشيت و ملكوت خداست كه بلامنازع حكومت مىكند ، هر فرد كه در زندگى دنيا توشه آخرت اندوخت و خود را قبلًا با دستگاه كلى خلقت و خالق كل همراه و همساز كرده از وقت و مال و نفس داده و رضاى خدا را جستجو كرده باشد ، رشدش راحتتر و بهره اش فراوانتر خواهد بود . در صفحهء 244 تحت عنوان « حدوث قيامت » چند سؤال را مطرح مىكند : شرط احياى نفوس را حصول « محيط مساعد » دانستيم . اين محيط مساعد چيست و چگونه تأمين مىشود ؟ بعثت مردگان و مخصوصاً « بازگشت به خدا » كه تكيه كلام قرآن است ، به چه وضع خواهد بود ؟ ذرات بدن مردگان كه ممزوج با يكديگر و متفرق در صحنهء پهناور گيتى شده‌اند ، چگونه جمع آورى مىشوند ؟ آيا لازم است كه تمام ذرات مشكَّل يك فرد پيش هم بيايند يا يك اثر مختصر ( ) هم كافى است ؟ حدوث و حلول قيامت يك امر تدريجى و تحول عادى طبيعت است يا در دنبالهء انقلابى رخ خواهد داد ؟ اصلًا سير فعلى دنيا به سمت چنين حادثه اى هست و علائمى نشان مىدهد ؟ پس از بعث ، اوضاع از چه قرار خواهد بود ؟